A liveable future is possible. Echt.

Wie de krant openslaat, krijgt tegenwoordig een merkwaardige oefening in machteloosheid.

Oorlogen. Klimaatrampen. Vluchtelingenstromen. Politieke polarisatie. Een planeet die opwarmt en een economie die tegelijk blijft aandringen op groei.

Maar het kan ook anders. 

Dat laatste is precies waar het Global Justice Report de aandacht op vestigt. Een leefbare planeet waarop bijna iedereen een waardig leven kan leiden, is tegen het einde van deze eeuw haalbaar. Het rapport van het World Inequality Lab rekent uit hoe zo'n toekomst eruit zou kunnen zien. Geen utopie, wel een ander economisch model.

‍

De kern is eenvoudig: genoeg.

Genoeg inkomen om goed te leven. Genoeg energie en grondstoffen om iedereen toegang te geven tot wat nodig is. Veel minder extreme rijkdom. Een eerlijkere verdeling van wat we vandaag produceren.

En vooral: tijd. In het scenario van het rapport kan de hoeveelheid betaald werk sterk dalen. Tijd die vrijkomt voor kinderen, ouderen, vrienden, buren, vrijwilligerswerk, kunst, natuur en rust. Voor al die vormen van zorg die van onschatbare waarde zijn, maar in onze economie nauwelijks meetellen.

Tegelijk moet de fossiele economie in ijltempo plaatsmaken voor een koolstofarme wereld. Hernieuwbare energie, elektrificatie en een drastische daling van onze uitstoot zijn geen verre toekomstmuziek. Ze vormen de voorwaarde om die toekomst überhaupt te bereiken.

Het interessante is hoe weinig van dit verhaal eigenlijk over opoffering gaat.

Het gaat over verdeling. Over wat we genoeg vinden. Over hoeveel tijd een mens nodig heeft om een goed leven te leiden. Over de vraag waarvoor een economie eigenlijk dient.

Misschien hebben we ons te lang afgevraagd hoeveel groei de wereld aankan.

De interessantere vraag is hoeveel leven ze kan dragen. En wat maakt een leven de moeite waard.

‍

A liveable future is possible. Echt.

De kennis bestaat. De technologie bestaat. De middelen bestaan.

Nu nog de daadkracht om de juiste keuzes te maken. 

If we want it.

‍

‍