SAT 24 OCT, NOON → SUN 25 OCT, NOON
SAT 24/10 → SUN 25/10
Join us

slow up in Billie magazine

Zin om het weekend van 24 en 25 oktober niet één maar vele uren langer in bed te blijven? Doe maar, het is de bedoeling. Met hun bed-in actie ‘Slow up for humanity’ lanceren Elisabeth Van Lierop en Tijs Delbeke in het winteruur-weekend een massale oproep tot vertragen. “Hoe lang doen we onszelf dit helse tempo nog aan?”

Elisabeth: “Een soort zacht protest tegen de uitputting van mens en planeet. Dat is wat wij op gang willen trekken. Ik denk dat veel mensen vandaag struggelen met de immense druk. Ben ik een ‘goed genoege’ ouder, partner, vriendin? Sport ik genoeg? Lees ik genoeg? Draag ik genoeg zorg voor de planeet? Ik lig er zelf van wakker. Maar zo lang je blijft doorgaan, is het keimoeilijk om daar eens echt bij stil te staan.”

Tijs: ”Pas als je het benoemt, beséffen mensen dat ze te snel leven. Toen we het idee lanceerden in onze omgeving, hebben we vaak gehoord: Ik doe mee, ik heb dat nodig.Mensen zijn bijna opgelucht omdat ze een ‘excuus’ hebben om te zeggen: ik zeg alles af, ik blijf thuis. We blijven met z’n allen maar doorgaan. Eerlijk, wie wordt daar écht gelukkig van?”

Elisabeth: “In Nederland hebben ze een term bedacht, de ‘hypernerveuze samenleving’. Dat gaat over de prestatiedruk, individualisering, de eeuwige drang naar efficiëntie. Waar je vroeger een brief op de post deed en vijf dagen moest wachten op het antwoord, gebeurt vandaag alles instant en 24/7. Er komt ook enorm veel op ons af. De gemiddelde Belg ziet tot 3.000 advertenties per dag. Die allemaal zeggen: je hebt een nieuwe gsm nodig, een nieuwe tandenborstel, een verdere vlucht of een betere manier van opvoeden. De optelsom is gigantisch, zeker door sociale media, waar je alleen de ‘wins’ ziet. Iemand heeft de ten miles gelopen, een ander heeft een prachtig huis gekocht. Vroeger had je de boekskes. Je wist: ja, dat is een BV, maar nu lijkt het alsof iedereen alles voor elkaar heeft. Als groepsdieren denken we: zo hoort het. Je krijgt nooit te zien wat er allemaal misloopt.”

“De gemiddelde Belg ziet tot 3.000 advertenties per dag. Die allemaal zeggen: je hebt een nieuwe gsm nodig, een nieuwe tandenborstel, een verdere vlucht of een betere manier van opvoeden”

Elisabeth Van Lierop

Tijs: “’s Avonds nog snel een mail sturen, twintig klasgroep Whatsapp-berichten, nog snel iets online kopen of naar de supermarkt op zondag. Er zijn nog maar weinig collectieve rustmomenten. Maar het feit dat we weekend hebben, daar is in het verleden keihard voor gevochten. Hoe lang doen we onszelf dat helse tempo nog aan? We hebben drie kinderen, van tien, zeven en vier jaar oud. Wij hebben voor onszelf een soort ‘reset’ gedaan, om hen te tonen dat het ook anders kan.”

Elisabeth: “We zijn misschien geprivilegieerd omdat we gezond en hoogopgeleid zijn. Maar door de keuzes die wij maken, moet ons inkomen niet zo hoog zijn. Wij willen tonen dat het met minder ook lukt. Wij hebben geen auto. We delen ons huis. We eten plantaardig. We kopen bijna nooit iets nieuws. Vertragen zit ook in het gevoel: we hebben genoeg. Ik heb eens acht jaar geen nieuwe kleren gekocht. Toen heb ik beseft: mensen geven daar helemaal niet om.”

Wie zijn ...
© Noortje Palmers

Elisabeth Van Lierop (38) is psychologe en sustainable contentcreator. Haar partner Tijs Delbeke is muzikant, bij zijn eigen bands Nightman en Sir Yes Sir en bij groepen als Balthazar, Warhaus en dEUS. Ze zijn samen medeoprichters van burgerplatform Worried Citizens.

Tijs: "Het gaat ook over meer in het moment zijn. Sinds kort neem ik mijn telefoon niet meer mee als ik met mijn zoon ga sjotten in het park. Dat is aanpassen. Ik kan niet laten weten dat ik bijna thuis ben. Maar ik heb een heel andere focus, want ik kom niet in de verleiding om nog snel iemand een berichtje te sturen of op te zoeken wanneer ik morgen ergens moet zijn.”

Elisabeth: “Maar het loopt bij ons ook niet allemaal vlekkeloos hoor. Onze kinderen zien ons ook soms struggelen. Mijn schermtijd is nog steeds te hoog. Wij weten ook dat deze bed-in de versnelling niet zal stoppen. Maar het is zo belangrijk om erover te praten en er eens echt bij stil te staan.”

‍