Veelgestelde vragen
Slow Up for Humanity is een collectieve vertraging van 25 uur die in heel België plaatsvindt tijdens de omschakeling naar de wintertijd.
Het is een vreedzaam protest tegen een cultuur van ‘nooit genoeg’: altijd meer productie, meer consumptie, meer prestaties en meer beschikbaarheid.
Geïnspireerd door de ‘bed-ins’ van John Lennon en Yoko Ono maken we van ‘vertragen’ een collectieve actie. Gedurende 25 uur worden mensen uitgenodigd om even stil te staan, uit te rusten, contact te maken en na te denken over hoe we ons leven en onze samenleving inrichten.
Je kunt thuis meedoen, samen met anderen, of op een van de vele deelnemende locaties, zoals musea, bibliotheken, scholen, culturele instellingen en openbare ruimtes.
Slow Up vindt plaats van zaterdag 24 oktober om 12.00 uur tot zondag 25 oktober 2026 om 12.00 uur.
De 25 uur durende actie valt samen met de overgang naar de wintertijd, wanneer de klokken een uur achteruit worden gezet.
De wisseling van de seizoenen biedt ons een natuurlijk moment om even stil te staan. Terwijl de natuur zich op de winter voorbereidt, vragen we ons af waarom we in hetzelfde tempo door blijven gaan.
Iedereen.
Je kunt alleen meedoen, met vrienden, met je gezin, op school, op het werk of op een van de deelnemende locaties.
Je hoeft geen activist te zijn. Je hoeft niet in een museum te slapen. Je hoeft zelfs niet eens goed te zijn in rustig aan doen.
In heel België.
Culturele instellingen, bibliotheken, scholen, musea, buurthuizen, sportverenigingen en andere locaties stellen hun deuren open voor Slow Up.
En je hoeft nergens heen om mee te doen. Ook je eigen huis kan je ‘ Slow Up ’-locatie zijn.
Bekijk het programma voor deelnemende locaties en activiteiten bij jou in de buurt.
De volledige lijst is te vinden op www.slowupforhumanity.be/stories.
Wil je een van onze partners worden? Laat ons weten wat je van plan bent, zodat we jouw verhaal op onze sociale media en website kunnen plaatsen. Neem contact met ons op
Nee.
Die 25 uur vormen de symbolische collectieve actie, maar deelname kan vele vormen aannemen.
Misschien doe je een uurtje mee aan een activiteit. Misschien breng je een middag offline door. Misschien slaap je wat langer, voer je een lang gesprek of gun je jezelf gewoon de ruimte om wat minder te doen.
Elke vorm van participatie draagt ertoe bij dat de collectieve pauze zichtbaar wordt.
Slow Up for Humanity wordt georganiseerd door Worried Citizens vzw, een door burgers geleid collectief dat is opgericht door Eline Goethals, Tijs Delbeke en Elisabeth Van Lierop. Tot hun eerdere campagnes behoren onder meer Show Up for Humanity (2025) en 505 Concerten voor Menselijkheid (2024). Ze streven ernaar maatschappelijke zorgen om te zetten in actieve hoop door middel van culturele en publieke acties. Worried Citizens brengt gewone mensen samen die geloven in een samenleving die gebaseerd is op vriendelijkheid, empathie en rechtvaardigheid.
Slow Up wordt mogelijk gemaakt in samenwerking met vrijwilligers, kunstenaars, culturele organisaties, maatschappelijke organisaties, scholen, vakbonden en tal van andere partners in heel België.
Dit initiatief is nog in ontwikkeling. Wij zijn een burgercollectief dat voortdurend bijleert en zich verder ontwikkelt. Heb je vragen of suggesties? Neem dan even contact met ons op
Er is niet één enkele manier om Slow Up te bezoeken.
Je kunt die 25 uur besteden aan slapen, lezen, koken, wandelen, muziek maken, met vrienden praten, helemaal niets doen, of meedoen aan een activiteit die door een van onze partners wordt georganiseerd.
Je kunt alleen of samen meedoen. Thuis of in het openbaar. De volledige 25 uur of een deel daarvan.
Het gaat er niet om ‘ Slow Up ’ op de ‘juiste manier’ te doen. Het gaat erom ruimte te creëren voor rust, verbinding en bezinning.
We raden je echter wel aan om je te registreren en mee te tellen. ;-)
Slow Up heeft tot doel de publieke aandacht te vestigen op het verband tussen tijd, welzijn, zorg en de grenzen van onze planeet.
We willen ruimte creëren voor een bredere dialoog over wat we als waardevol beschouwen, wat we vooruitgang noemen en hoe we werk, zorg, consumptie en onze economie inrichten.
We willen ook laten zien dat activisme vele vormen kan aannemen. Een collectieve pauze kan een manier zijn om een gezamenlijke zorg onder de aandacht te brengen en ruimte te creëren om na te denken over alternatieven.
Uiteindelijk willen we een eenvoudige vraag stellen:
Wat zouden we erbij winnen als mensen en de planeet meer tijd zouden hebben om uit te rusten en bij te komen?
Bovendien kan het even ontsnappen aan de dagelijkse ratrace op zich al een win-winsituatie zijn voor de deelnemers: het biedt ruimte voor rust, bezinning en herstel.
Door samen het tempo te vertragen, krijgen mensen de kans om contact met elkaar te maken en beginnen ze gezamenlijk het sociale weefsel te versterken.
Worried Citizens is een door burgers geleid initiatief, van burgers en voor burgers. Ons doel is om zorgen om te zetten in collectieve actie.
Tegen de achtergrond van klimaatverandering, toenemende ongelijkheid en een stijging van psychische klachten voelen veel mensen zich machteloos.
We willen die apathie doorbreken en laten zien dat verandering mogelijk is. De problemen waarmee we te maken hebben, zijn het gevolg van beslissingen, en er kunnen ook andere beslissingen worden genomen.
Slow Up for Humanity maakt deel uit van die inspanning.
Zoals Margaret Mead ooit zo treffend zei: „Twijfel er nooit aan dat een kleine groep bedachtzame, toegewijde burgers de wereld kan veranderen; sterker nog, dat is het enige wat ooit verandering teweeg heeft gebracht.”
‘Vertragen’ klinkt vaak als een stap terug. Slow up die logica Slow up . Het duidt op een bewuste verschuiving naar boven: in de richting van rust, zorg, aandacht en verbinding. Het is een actieve keuze, geen passieve.
Door het rustiger aan te doen, verzetten we ons tegen een cultuur die altijd wil dat we meer doen, meer zijn en meer kopen. We kiezen voor rust in plaats van snelheid, voor aanwezigheid in plaats van productiviteit, en voor een duurzaam tempo in plaats van uitputting.
Omdat we niet alleen individueel het tempo willen vertragen. We willen samenslow up .
Nee. Zelfzorg kan waardevol zijn, maar het kan geen oplossing bieden voor problemen die collectief zijn ontstaan.
We kunnen leren onze tijd beter in te delen, grenzen te stellen en vaker pauzes te nemen. Maar wat als we uitgeput zijn omdat ons werk te veel van onze tijd in beslag neemt? Wat als de zorgverplichtingen ongelijk verdeeld zijn? Wat als huisvesting en basisbehoeften onbetaalbaar zijn geworden?
Slow Up vraagt ons verder te kijken dan het individu. We willen het hebben over hoe we werk, tijd, zorg, consumptie en onze economie inrichten, en of we dat ook anders zouden kunnen doen.
Slow Up for Humanity gesteund door een brede coalitie van maatschappelijke organisaties, vakbonden, bedrijven, denkers, schrijvers en kunstenaars. De organisatie werkt ook samen met ethische partners die dezelfde kernwaarden delen.
Deze op coalities gebaseerde aanpak is zowel bewust gekozen als essentieel.for Humanity Slow Up for Humanity niet om ‘wij tegen zij’, maar om het vinden van gemeenschappelijke grond tussen klimaatactie, het recht op waardig werk, culturele stemmen en sociale rechtvaardigheid. Via intersectionele allianties brengen we belanghebbenden op het gebied van klimaat, culturele instellingen, arbeidersbewegingen, ethische bedrijven en burgerinitiatieven samen.
Door bruggen te slaan tussen deze vakgebieden, versterken we elkaar en werken we gezamenlijk aan een samenleving waarin zoveel mogelijk mensen een goed leven kunnen leiden op een leefbare planeet.
Slow Up is niet verbonden aan een politieke partij of politieke beweging. Het gaat niet om links versus rechts of wij versus zij.
Tegelijkertijd zijn wij niet van mening dat vragen over de manier waarop we de samenleving inrichten, apolitiek zijn. Hoe we werken, voor elkaar zorgen, consumeren, onze tijd indelen en vooruitgang meten: het zijn stuk voor stuk vragen met maatschappelijke en politieke gevolgen.
Zoals de feministische slogan „Het persoonlijke is politiek” luidt: alles wat we doen, zeggen of denken kan een politieke betekenis krijgen. Van de kleding die we dragen tot wat we online plaatsen: het heeft niet alleen persoonlijke betekenis, maar draagt ook een politieke lading, of we dat nu zo bedoelen of niet. We roepen op om empathie en solidariteit als leidende waarden te hanteren bij alle beslissingen die we als samenleving nemen.
Slow Up wil daarom een bijdrage leveren aan het maatschappelijke debat. Wij pleiten voor een samenleving waarin het welzijn van mens en planeet centraal staat.
We kiezen ook bewust voor een vorm van activisme die gericht is op verbinding in plaats van op verdere polarisatie.
We hebben maar één planeet. We zullen dit samen moeten oplossen.
Soms is dat zo. En soms moet het wel zo zijn.
Protest kent vele vormen. Sommige zijn luidruchtig, indringend en confronterend. Andere creëren ruimte voor dialoog, verbinding en verbeeldingskracht. Wij zijn van mening dat er plaats is voor al deze vormen.
Slow Up kiest voor de mildere benadering. Niet omdat de uitdagingen waar we voor staan mild zijn, maar omdat we willen onderzoeken hoe activisme eruit kan zien wanneer het mensen bij elkaar brengt in plaats van ze verder uit elkaar te drijven.
We leven in een tijd van toenemende polarisatie, waarin het verleidelijk kan zijn om de wereld op te splitsen in ‘wij’ en ‘zij’. Maar er is voor geen van beide kanten een aparte planeet.
We hebben maar één planeet. We zullen dit samen moeten oplossen.
Dat betekent niet dat we het over alles eens zijn. Het betekent dat we van mening zijn dat verandering vereist dat we voldoende raakvlakken vinden om samen vooruit te komen.
Slow Up is een uitnodiging om die ruimte te creëren. Om het rustiger aan te doen, te luisteren, te praten, contact te maken en ons voor te stellen wat we zouden kunnen opbouwen als we elkaar niet langer als tegenstanders zouden zien, maar als medebewoners van dezelfde kwetsbare planeet.
In 1969 maakten John Lennon en Yoko Ono van hun verblijf in bed een openbaar protest. Hun ‘bed-in’ liet zien dat protest niet altijd op een confrontatie hoeft te lijken.
Slow Up laat zich door dat idee inspireren en geeft er een eigentijdse invulling aan.
Gedurende 25 uur doen we bewust minder. We brengen rust onder de aandacht. We komen samen rond gesprekken, cultuur, zorg en verbondenheid.
Op een dode planeet bestaat er geen evenwicht tussen werk en privéleven.
Op een dode planeet bestaat er geen welzijn.
Op een dode planeet bestaat er geen muziek.
We hebben het vaak over geestelijk welzijn en de klimaatcrisis alsof het twee afzonderlijke problemen zijn. Dat zijn ze niet.
We hebben een leefbare planeet nodig om goed te kunnen leven. En de manier waarop we ons leven inrichten, heeft invloed op de planeet waarop we leven.
Het Akkoord van Parijs heeft tot doel de opwarming van de aarde op lange termijn ruim onder de 2 °C te houden en ernaar te streven deze te beperken tot 1,5 °C boven het pre-industriële niveau.
Toch ondervinden we nu al de gevolgen van de opwarming van de aarde: extreme hitte, droogte, bosbranden, overstromingen en toenemende druk op de ecosystemen waarvan we afhankelijk zijn.
Voor onszelf zorgen betekent dus niet dat we alleen naar onszelf moeten kijken. Als we willen dat mensen tijd, gezondheid, veiligheid, verbondenheid en ruimte hebben om van het leven te genieten, moeten we ook zorgen voor de omstandigheden die dat mogelijk maken.
Daarom legt Slow Up een verband tussen welzijn en de grenzen van onze planeet.
Want wat heeft het voor zin om een betere balans tussen werk en privé te creëren als de wereld waarin we leven steeds minder leefbaar wordt?
Wat heeft het voor zin om meer tijd vrij te maken voor de dingen waar we van houden, als de natuur die die dingen mogelijk maakt, aan het verdwijnen is?
Slow Up gaat over de vraag hoe we een samenleving kunnen opbouwen die voor beide zorgt.
Dat is een terechte vraag. Nu de klimaatverandering in een stroomversnelling raakt en de ongelijkheid nog steeds zo groot is, is het moeilijk voor te stellen dat er een toekomst komt waarin iedereen een goed leven kan leiden zonder de planeet boven haar grenzen te belasten.
Maar er zijn redenen om hoopvol te zijn.
Het Global Justice Report, gepubliceerd door het World Inequality Lab en opgesteld door een team met onder meer Thomas Piketty, Lucas Chancel en andere onderzoekers, stelt precies deze vraag: kunnen we wereldwijde welvaart en meer gelijkheid verenigen met de grenzen van onze planeet?
Hun antwoord is ja, maar niet door ons huidige systeem simpelweg efficiënter te maken. Uit hun modellen blijkt dat een leefbare toekomst meerdere veranderingen tegelijk vereist: een snelle overgang weg van fossiele brandstoffen, een veel kleinere materiaalvoetafdruk, duurzamere consumptie- en voedselsystemen, kortere werktijden en een aanzienlijke vermindering van economische ongelijkheid.
In hun scenario van duurzame convergentie kunnen alle landen een hoge mate van welvaart bereiken, terwijl de opwarming van de aarde tegen 2100 uitkomt op ongeveer 1,8 °C, in tegenstelling tot meer dan 4 °C in scenario’s waarin ongelijkheid blijft bestaan en de decarbonisatie traag verloopt. Dit is een gemodelleerd scenario, geen voorspelling, maar het laat zien dat de toekomst niet vastligt. Verschillende manieren om onze economie en ons leven in te richten leiden tot verschillende uitkomsten.
En dat is een belangrijk onderdeel van de vraag ‘ Slow Up ’:
Wat als je voor een goed leven niet per se van alles meer nodig hebt?
Wat als we vooruitgang niet alleen zouden meten aan de hand van hoeveel we produceren en consumeren, maar ook aan de hand van hoeveel tijd we hebben, hoe goed we voor elkaar zorgen en of we binnen de grenzen van onze planeet kunnen leven?
daarom blijven we geloven dat een leefbare toekomst mogelijk is.
Als we dat willen.
Omdat het geen afzonderlijke werelden zijn.
Een samenleving die is gebaseerd op voortdurende groei, productiviteit en consumptie zet zowel mensen als ecosystemen onder druk. We onttrekken steeds meer aan de aarde en vragen tegelijkertijd steeds meer van onszelf.
De gevolgen komen op verschillende manieren tot uiting: uitputting, burn-out, eenzaamheid, ongelijkheid, verlies aan biodiversiteit en klimaatverstoring.
Slow Up onderzoekt wat er gebeurt als we deze problemen niet langer als volledig losstaande kwesties beschouwen, maar gaan kijken naar de systemen die ze met elkaar verbinden.
Economische groei kan welvaart creëren en de levensstandaard verbeteren. Maar een eindeloze toename van het gebruik van hulpbronnen is moeilijk te verzoenen met een planeet met beperkte hulpbronnen.
Slow Up stelt een andere vraag: wat als het doel van onze economie niet alleen zou zijn om meer te produceren en te consumeren, maar om de voorwaarden te scheppen waaronder mensen goed kunnen leven binnen ecologische grenzen?
Dat betekent dat we moeten nadenken over wat we belangrijk vinden, wat we meten en wat we als vooruitgang beschouwen.
Dat is een belangrijke vraag.
Tijd is niet gelijk verdeeld. Vrouwen nemen nog steeds een onevenredig groot deel van het onbetaalde zorgwerk voor hun rekening. Mensen die in ploegendienst werken, meerdere banen hebben of in onzekere dienstverbanden zitten, hebben vaak maar heel weinig zeggenschap over hun tijd. Alleenstaande ouders, mantelzorgers en veel mensen die onder financiële druk staan, hebben mogelijk maar heel weinig ruimte om uit te rusten.
Slow Up wil niet doen alsof iedereen dezelfde vrijheid heeft om even te pauzeren.
In plaats daarvan willen we ons afvragen waarom rust, tijd en verbondenheid überhaupt voorrechten zijn geworden.
Vijfentwintig uur is niet genoeg om een burn-out, ongelijkheid of de klimaatcrisis op te lossen.
Daar gaat het niet om.
Slow Up is een symbool, een collectief experiment en een uitnodiging om grotere vragen te stellen.
Wat gebeurt er als we even stilstaan?
Wat valt ons dan op?
Wat vinden we belangrijk als productiviteit niet langer het doel is?
En wat zou er veranderen als we in ons dagelijks leven meer ruimte zouden inbouwen voor rust, zorg en verbinding?
Je kunt het werk van Worried Citizens op verschillende manieren steunen: doe mee aan Slow Up, help mee om het nieuws te verspreiden, organiseer een activiteit, word partner, doe vrijwilligerswerk of steun de organisatie financieel.
Elke vorm van steun draagt bij aan het creëren van ruimte voor collectieve actie en een publieke dialoog over de toekomst die we samen willen opbouwen.
Ontdek hier alle manieren waarop je ons kunt steunen:
Elke bijdrage, hoe groot of klein ook, helpt ons om deze positieve, door burgers gedragen beweging verder uit te bouwen en Slow Up for Humanity te maken. Dankzij uw steun kunnen we de actie organiseren, meer mensen bereiken en de impact ervan vergroten.
Eventuele overschotten worden opnieuw geïnvesteerd in soortgelijke toekomstige initiatieven die aansluiten bij onze waarden. Over de besteding van de middelen wordt op transparante wijze gerapporteerd. Jullie steun draagt er samen toe bij dat Slow Up for Humanity blijvende, positieve veranderingfor Humanity .
Meer informatie, beeldmateriaal en contactgegevens zijn te vinden op info@worriedcitizens.com
.svg)