Tussen bos en veld: vertragen en verwonderen in het groen

Sien is themalead educatie, beleving en stedelijke vergroening bij BOS+. Samen met haar gezin trekt ze regelmatig het bos in, dit keer voor een kunstenwandeling in het gezelschap van Bond Beter Leefmilieu. Voor haar is het bos de plek bij uitstek om de drukte los te laten en tijd te maken om echt te kijken.

“Bij een wandeling als deze, waarbij mensen oog hebben voor kleine landschapselementen, voor bomen die er al eeuwenlang staan, de verhalen die er rondhangen, … geloof ik heel hard dat mensen zich zo sterker verbonden voelen met de natuur, en er ook zorg voor willen dragen. Op een boswandeling zie je mensen echt openbloeien. Natuur en schoonheid kunnen daarbij erg relativerend werken. Die verbondenheid ervaren wens ik iedereen toe. In de natuur is de buitenwereld minder aanwezig, de natuur spreekt je toe op een manier die rustgevend is. Je ademt dieper in, je voelt je meer gegrond. Dat helpt om de drukte even achter je te laten en je batterij op te laden.”

Sien kent dat gevoel al van jongs af aan. Ze groeide op vlak bij een bosrijk park en bracht er hele dagen door. Er was één boom die een bijzondere plek in haar leven kreeg: ze gaf hem een naam en beloofde hem jarenlang plichtbewust elke dag hallo te zeggen. Die persoonlijke band is voor haar de kern van alles. Zorg voor de natuur begint volgens Sien namelijk niet met encyclopedische kennis, maar met ervaring. Wie herinneringen maakt aan een plek (door er te spelen, te slenteren of simpelweg te zijn), zal er later als vanzelf zorg voor willen dragen.

Zo’n hechte band ontstaat immers niet vanzelf; daar moet je tijd voor nemen. Ravotten, bomen aanraken en kijken hoe het bos verandert door de seizoenen heen maken de natuur vertrouwd en waardevol. Dat geeft Sien nu mee aan haar eigen kinderen, die intussen klimmen in haar favoriete boom. Het idee dat zij dezelfde band kunnen opbouwen met diezelfde bomen, raakt haar. Oude bomen laten zien hoeveel tijd er voorbijgaat, maar ze geven ook hoop: ze bewijzen dat herstel mogelijk is en dat we mooie, waardevolle plekken kunnen creëren.

Misschien is dat wel de kracht van vertragen in het bos: je ziet meer, voelt meer en neemt meer mee naar huis. Even is de drukte van de buitenwereld minder aanwezig. En misschien groeit daar, tussen de bomen, ook iets anders: het besef dat de natuur niet alleen iets is waar we voor moeten zorgen, maar ook iets dat ons elke dag opnieuw kan helpen.

‍

Deze reportage kwam in stand door Bond Beter Leefmilieu.